Haldor
Tekst: Erling Jensen - 2026
Hu va røe i håret og håve va kaldt,
krøyb rundt i byen og klagde på alt.
Babla om fellesskap, likhet og fred,
blei forbanna på di som ikkje var med.
Hu danste på torjå med banner og sang,
brukte høge stemme med uvøren klang.
Men midt i det heila, i stormen av ord,
blei hu bitt av amor – han gamle Haldor.
Men gubben så lenger enn billige svar,
Haldor var voksen og ein jordnære kar.
Han jobba med traktor, sild og poteter,
hu fra ein verden av framtids-profeter.
Han snudde seg rundt, gjekk stille mot øst,
avlingen venta, det var jo snart høst.
Hu brølte te skyene, han høsta si jord
det blei aldri mær enn fattige ord...